پنج شنبه, ۲۵ شهریور , ۱۴۰۰

Thursday, 16 September , 2021

  • جمعه / 3 سپتامبر 2021 / 15:34
  • سرویس: تیتر اول
  • کد خبر: 17354
  • خبرنگار : 104

پروژه‌های انتقال آب، به نام شرب به کام صنایع

انتقال آب از سرشاخه‌های کارون و دز به مناطق مرکزی و شرقی کشور سالهای زیادی است که موافقان و مخالفان زیادی دارد و البته بخش عمده موافقان انتقال، قشر سیاستمداران و تصمیم‌بگیران در استان‌های کویری و مرکزی هستند.

مخاطبان در این مطالبه با تاکید بر کمبود آب شرب و پایین بودن کیفیت آن، کشاورزی و آب مورد نیاز دام، می‌گویند: بی‌آبی سبب نابودی کشاورزی، از بین رفتن احشام و بیماری‌های ناشی از آلودگی آب شرب شده است به همین دلیل درخواست توقف سریع تمامی طرح‌های انتقال آب از تمامی رودخانه‌های استان خوزستان هستیم.

انتقال آب از سرشاخه‌های کارون و دز به مناطق مرکزی و شرقی کشور سالهای زیادی است که موافقان و مخالفان زیادی دارد و البته بخش عمده موافقان انتقال، سیاستمداران و تصمیم‌بگیران در استان‌های کویری و مرکزی هستند.

این موافقت‌ها معمولاً با توجیه‌هایی همچون وجود آب اضافی در رودخانه‌های استان، مشکل آب کشاورزی در مناطق دیگر کشور، لزوم توزیع یکسان آب درمناطق مختلف و جلوگیری از هدررفت آب و… مطرح می‌شود.

این در حالی است که با توجه به خشکسالی‌هایی که ظرف دو دهه گریبانگیر حوزه‌های آبی کل کشور بود در رودخانه‌های کارون،کرخه و دز آب اضافی برای انتقال باقی نمانده است.

از طرفی با توجه به اینکه ۳/۶ میلیون هکتار از مساحت خوزستان را دشت‌ها تشکیل می‌دهند و مساحت زمین‌های استان که میتواند به صورت کشت آبی مورد استفاده قرار بگیرد نیز ۲/۳ میلیون هکتار است.

بنابراین با توجه به وسعت اراضی کشاورزی خوزستان، تمام آبی که از استان‌های مجاور نیز وارد استان می‌شود برای کشت اراضی کشاورزی خوزستان کافی نیست.

از طرفی دیگر وجود اختلاف ارتفاع بالغ بر دو هزار متر بین محل سرشاخه‌ها و دشت خوزستان این ظرفیت را ایجاد کرده که با استفاده از این اختلاف ارتفاع، هزاران مگاوات به توان تولید برق کشور اضافه شود که انتقال آب از سرشاخه‌ها قطعاً این حجم از ظرفیت تولید انرژی را به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد.

آب مازادی برای انتقال وجود ندارد

کرامت حافظی فعال محیط زیست با اشاره به نقش طرح‌های انتقال آب از سرشاخه‌های کارون در ایجاد بحران آبی در خوزستان و افتادن بار تأمین آب شرب اهواز به دوش رودخانه کرخه، اظهار کرد: کرخه نیز رو به نابودی است چون در بالادست سدهای فراوان در حال بهره‌برداری و در حال ساخت وجود دارد به همین دلیل رودخانه کرخه توان تأمین جریان زیستی و حق آبه هورالعظیم را از دست داده است.

وی با بیان اینکه وزارت نیرو با وجود نابودی کارون و تبعاتی که ایجاد کرده همچنان بر انتقال آب‌ از سرشاخه‌های کارون اصرار دارد، افزود: هیچ آب مازادی در هیچ نقطه‌ای از کشور برای انتقال آب میان حوضه‌ای وجود ندارد.

این فعال محیط زیست گفت: تونل اول کوهرنگ، تونل دوم کوهرنگ، تونل چشمه لنگان، تونل خدنگستان، این چهار سرشاخه انتقالی کارون به مسیر زاینده‌رود (معادل یک زاینده‌رود طبیعی) هستند که از زمان افتتاح تاکنون هر ساله آب سرشاخه‌های برف‌گیر را که نیاز تابستان خوزستان هستند برای غیر شرب به مسیر زاینده‌رود انتقال می‌دهند که از این میان حدود یک هشتم از آب انتقالی کارون در مسیر زاینده‌رود به صنایع یزد اختصاص دارد.

حافظی با اشاره به اینکه سد کمال صالح انتقال آب کارون(رود تیره دز) به صنایع اراک (رود دز در بند قیر شوشتر پیش از اهواز) به کارون می‌ریزد، بیان کرد: انتقال آب الیگودرز به کوچری گلپایگان و قم که بخشی از این سرشاخه برای شرب شهر قم است، همه این انتقال‌ها به غیر از بخشی از انتقال آب قم برای غیرشرب و با افزایش هزینه‌های تولید محصولات صنعتی و کشاورزی و فاجعه اقتصادی و اتلاف بیت المال هستند.

وی عنوان کرد: هر ساله آب سرشاخه‌های برف‌گیر کارون را به سمت فلات مرکزی انتقال می‌دهند، آب سرشاخه‌های برف‌گیر که تأمین‌کننده آب تابستان خوزستان است چون آب ذخیره شده در سدها با وجود گرمای فراوان تبخیر و سدها تشت تبخیر شده‌اند.

حافظی افزود: خوزستان در فصل تابستان تشنه آب‌های انتقالی کارون است که آب برف هستند و با گرمای هوا باید به سمت خوزستان جاری شوند اما از این استان دریغ شده‌اند.

وی گفت: سد و تونل کوهرنگ سه هفتمین طرح انتقال آب از سرشاخه‌های کارون (تونل به اتمام رسیده و سد در حال ساخت با هزینه فولاد اصفهان) که مسوولان در خواب هستند و این سد در حال ساخت است.

حافظی بیان کرد: پس از ساخت سد کوهرنگ سوم دیگر آبی از زردکوه اصلی‌ترین سرچشمه کارون به خوزستان سرازیر نمی‌شود و آب یخچال‌ها و برف‌چال‌های آن توسط صنایع آب بر فلات مرکزی بلعیده می‌شوند.

وی افزود: باید به این نکته توجه کرد که انتقال آب‌ها از سرشاخه‌های برف‌گیر کارون است که آب تابستان کارون را تأمین می‌کند و سدها با تغییرات اقلیمی توان ذخیره آب ندارند و کارون به سرشاخه‌های برف‌گیر برای تأمین آب تابستان نیاز اساسی دارد.

حافظی عنوان کرد: طرح‌های دیگر انتقال آب مانند بهشت‌آباد(با لوله یا تونل)، ونک سولگان، خرسان و کوگان نیز در حال تجهیز کارگاه و همچنین آغاز به ساخت هستند.

کارون توان تأمین آب شرب ندارد

وی با بیان اینکه کارون دیگر توان تأمین آب شرب ندارد و آب شرب حاشیه کارون در اهواز، خرمشهر و آبادان با فشار به کرخه و طرح غدیر تأمین می‌شود، عنوان کرد: کارون توان ورود به دریا را نیز ندارد و سد مارد و چوئبده برای جلوگیری از ورود آب شور دریا به کارون ساخته شده که فاجعه محیط زیستی و باعث جلوگیری از مهاجرت ماهیان دریا به رود شده است.

حافظی گفت: در اصفهان مدیریت آب زاینده رود به طور غیرقانونی تأمین جریان زیستی زاینده‌رود و تالاب گاوخونی را بعد از شرب انجام نمی‌دهد و اولویت را به صنعت و کشاورزی می‌دهد، طبیعی است وقتی این صنایع هر روز بزرگ‌تر می‌شوند و اولویت برداشت آب دارند جریان زیستی زاینده‌رود قطع و تالاب گاوخونی آب نداشته باشد.

وی افزود: اصلاح الگوی کشت نیز انجام نمی‌شود و برنج‌کاری در اصفهان وجود دارد و در سال تنش آبی نیز ممنوعیت اعمال نمی‌شود، البته هر کشت با آب انتقالی کارون فاجعه اقتصادی است چون هزینه تولید را بالا می‌برد.

حافظی با بیان اینکه در حوضه کرخه بیش از ۲۰ سد در بالادست کرخه در حال بهره‌برداری یا در حال ساخت است، عنوان کرد: سد تنگ معشوره، سد ایوشان، سد تاج امیر، سد زیبا محمد، تونل انتقال آب کاکا رضا، سد هاله، سد چناره، سد کلان، سد نعمت آباد، سد خرم رود، سد آناهیتا، سد سرابی، سد رازآور، سد جامیشان، سد قشلاق هرسین، سد گاماسیاب، سد شیان، سد سراب تلخ، سد مخمل کوه، سد سیمره و سد کرخه در استان‌های همدان، ایلام، کرمانشاه، لرستان و خوزستان بر حوزه آبریز کرخه بر سرشاخه‌های رود کرخه فاجعه بزرگی را هشدار می‌دهند.

وی با انتقاد از رفتار متناقض وزارت نیرو نسبت به خوزستان و فلات مرکزی، گفت: وزارت نیرو و مسوولان شورای عالی آب در زادگاه‌های خود در فلات مرکزی با تکیه بر انتقال آب کارون کارخانه‌های فولاد، پتروشیمی و پالایشگاه را یکی پس از دیگری افتتاح و جلگه حاصلخیز خوزستان در پایین‌دست تشنه و اسیر ریزگرد داخلی می‌شود.

حافظی بیان کرد: تونل اول کوهرنگ از سال ۱۳۳۲ تاکنون به مقصد زاینده‌رود و تونل دوم کوهرنگ از سال ۱۳۶۸ تاکنون به مقصد زاینده‌رود در حال فعالیت هستند، تونل چشمه لنگان از سال ۱۳۸۴ تاکنون به مقصد زاینده‌رود در حال انتقال آب است، سد کمال صالح رود تیره (سرشاخه دز) نیز از سال ۱۳۹۰ تاکنون به مقصد صنایع اراک فعال و آب را برای صنایع اراک منتقل می‌کند و از طریق تونل خدنگستان از سال ۱۳۹۲ تاکنون آب را به مقصد زاینده‌رود منتقل می‌کند.

وی افزود: انتقال آب سرشاخه دز از الیگودرز از سال ۱۳۹۵ تاکنون به مقصد سد کوچری گلپایگان اصفهان و سپس به مقصد قمرود نیز ادامه دارد و به پایان نرسیده است.

به گزارش خبرگزاری فارس، اجرایی شدن طرح انتقال آب از سرشاخه های رودخانه کارون علاوه بر تاثیر منفی بر صنعت و کشاورزی استان، تالاب ها، گردشگری، محیط زیست، آبزیان و محصولات غذایی، سبب افزایش گرد و غبار و آلودگی، پایین آمدن کیفیت آب شرب و متوقف شدن طرح ۵۵۰ هزار هکتاری مقام معظم رهبری نیز شده است.

انتهای پیام/

برچسب‌ها:

سال حمایت از کالای ایرانی

آخرین اخبار

پربازدیدترین اخبار